Een schone oceaan

17 mei, 2019

Het is 2059. Mijn kleindochter komt naar mij toe en zegt: “Opa, ik moet voor school een werkstuk schrijven over de oceanen. Kunt u mij daar wat over vertellen? Kunt u mij helpen?” Natuurlijk wil ik dat. Ik denk terug aan vroeger en begin mijn verhaal.

 

Zoveel te vertellen


“Waar moet ik beginnen? Er is zoveel te vertellen. Een walvis en haar jong springen uit het water, zij aan zij. Met een grote plons komen ze weer in het water terecht. Dolfijnen zwemmen voor de boeg van een boot. Zo nu en dan springen ze even omhoog, waarna ze weer sierlijk door het water glijden. Een zeeschildpad drijft op open zee naast een boot. Hij ligt heerlijk te zonnen en kijkt zo nu en dan even waar jij bent. Een Jan-van-gent zweeft als een ware kunstenaar over de toppen van de golven. Af een toe neemt hij een duik voor een lekker maaltje. En pinguïns glijden van ijsbergen af. Zo het koude water van Antarctica in!”

 

Allang uitgestorven


Mijn kleindochter kijkt mij vragend aan en zegt: “Opa, doe niet zo raar! Die dieren ken ik helemaal niet. En wat is een ijsberg nou weer? Ik moet een werkstuk maken over de plasticsoep in de oceanen. En ik wil beschrijven welke soorten plastic er in de oceaan drijven. Waar ze vandaan komen en hoelang ze er nog zullen drijven. Niet over uitgestorven dieren die toch niemand meer kent, of een ijsberg zoals u zegt!?”

 

Een donkere toekomst


Het kan toch niet zo zijn dat dit verhaal straks de realiteit is? Onze prachtige natuur mag nooit verloren gaan. We brengen er zoveel tijd door. Met onze voeten in het zand op prachtige witte stranden. Waarna we een duik nemen in de felblauwe zee. Het klinkt nu nog vanzelfsprekend, maar straks is dat het wellicht niet meer. We moeten onze natuur koesteren. Voor onszelf, maar ook voor onze kinderen en kleinkinderen.

 

Samen in actie voor een schone oceaan


De natuur en de dieren hebben ons nodig. Heel hard zelfs. Want als jij een zeedier ziet, is er altijd ergens anders één hard voor zijn leven aan het vechten. Veel te vaak raken ze verstrikt in het plastic. En er zijn dieren die er letterlijk en figuurlijk hun buik vol van hebben. En dat hebben wij inmiddels ook. Een schone zee voor iedereen betekent dus ook echt voor iedereen! Niet alleen voor de mens, maar ook voor de dieren die er leven. Zij hebben onze hulp hard nodig. Maar wij kunnen ook niet zonder hen, want: een zee zonder leven, is een zee van leegte!